28 Temmuz 2011 Perşembe
ben mesela
uçarım mesela!! gerçekten uçarım rüyalarımda :)) biçok şey olur,gerçeklerdir,yaşadıklarım yani.ama tek bişey wardır ki sadece hayal dünyam,gerçekle arasında kan bağı olmadan gördüğüm rüyalar...aslında az rüya görüyorum ama aynı rüyayı defalarca görmek gibi bi özelliğim olduğundan mıdır? yoksaaa sayılabilcek kadar az rüya gördüğümden midir? bilinmez,rüyalarımı ezbere bilirim.etkisinden çıkmak için gözlerimi açmak yetmez.bilinçaltımdaki we dünya üzerindeki keşişen paydadan insanlara uyanınca "hatırlıyomusun?biz seninle geçen akşam sizin ewde pasta yedik mi?" gibi sorular sormuşumdur.yanıtı "hayır" olduğunda,ewet tamam ben zaten rüya olduğunu düşünmüştüm ama okadar gerçektiki..derim kendime----ama bi keresinde hiçte böyle olmamıştı.ben çok küçüktüm,okadar küçüktümki eski ewimizdeydik.eski ewimiz şimdiki gibi bi apartman dairesi değil tam aksine bahçeli we iki katlıydı :) bizim ewin önünde küçük bi köprü wardı.rüyamın ana mekanı işte tamda -bu köprü-,we başroller : ben we kuzenim ahmet.rüyamda biz oyun oynarken birden köprüye doğru yürümeye başlamıştık,sanki oraya doğru bi çekim gücü warmış gibi..adımınlarımızı attıkça köprünün diğer tarafı yerine hawadaki görünmeyen bi merdiwene çıkıyomuşcasına yükseliyoduk.sonrada dahada yükseğe..anlıcağınız uçuyoduk..kalp atışlarımı hissedebiliyodum,gözlerimizdeki şaşkınlığın werdiği donukluğu..zaman durmuş gibiydi,sanki bütün gece hawada asılı kalmıştım..uyandığımda koşup ahmetin yanına gittim "dün gece köprüden uçtukmu sencede hatırlıyo musun?" dedim we o hep aldığım "hayır" yerine "ewet,hatırlıyorum çok güzeldi" cewabını aldım,yüzümdeki -işte ben biliyodum bunun gerçek olduğunu-ifadesiyle anneme ablama da anlatmıştım:) sonra defalarca daha aynı rüya we defalarca daha kuzenimle köprü hikayelerimizi anlatıp uçtuğumuza inanmak,kendimizi bi halt sanmak,o seçilmiş ufaklıkların biz olduğumuza inanmak...çocukça we güzeldi:) şimdi bi halt olduğumuzu sandığımız yıllara gülebiliyoruz.peki olduk mu?diye düşünürsek..ikimizde aynı anadolu lisesinden mezun olduk,o napar bilmiuyorum ama,sanırım ben ""halt"" yerine ""mühendis!!"" olmayı tercih ediyorum:)
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder