onparmak
9 Eylül 2013 Pazartesi
kutu kutu tutku :)
Vintage :) kim sevmezki vintage eşyaları ? ben şuana kadar sevmeyene rastlamadım.Çok hoşlar sevimliler ımm.. sanki benimmişlerde onları almam için biyerlerde bekliyolarmış gibiler:)şeker gibi hayatımın bi parçasıda bu olsun diyorum görünce.Önceki hayat dye bişiye inansaydım birincisinde ingilizlern 70lerinde yaşadığıma emin olurdum heralde:) bu cicişleri kızılay da gördüm,kocaman bi mağaza böyle sewimli kutularla dolu, içerisi alis harikalar diyarı resmen ! tesadüfen bulduğum en güzel mekan diyebilirim:) aradığım çoğu şey vardı,kurabiye kalıpları pasta süsleri,yünler, ahşap eşyalar,vintage kutular ve yastıklar..:) vitrini görünce hemen dalmışım,adına bile bakmadan mağazanın:D eve gelince baktım poşetin üzerine, hobby craft store , yolunuz düşerse uğrayın derim :) eminim sizde dayanamayıp benim gibi bir ikisinin elinden tutup getirirsiniz evinize vintage kutulardan :)
24 Ağustos 2012 Cuma
big big kankiii :)
12 Ağustos 2012 Pazar
üniversiteli olmak !
şimdi ben kalkmış 1 sene sonra bloguma yazı yazıyorum.biçok şeyin değiştiğini nası anlatırım tam bilemiyorum,yinede biyerden baslamak lazım:) bu mütevazı minik hayatımın anlatılıcak pek çok öyküsü olmasıda nede garip ! hayatıma yön werişimin bilmem kacınıcı aşamasında üniversteli oldum:) hemde en cok istediğim şeyi olucak olmanın rahatlığı var üstümde:) dilimdeki meslek -gıda mühendisliği-ydi ve smdi ben hergün okula bunu olmak için gidiyorum,geçen seneki kayıt günümden bahsedeyim biraz:) bazı zamanlar gece hiç uyku tutmaz,bu zamanlara örnek olarak: sınava girmeden önce,ablamın tatil için üniversten eve geliceğini öğrendiğim gece,tatile cıkmadan bigün önceki gece...işte bu zamanlara bi yenisi daha eklenmişti,kayıt gününden bi gün önceki gece:) uykusuz bi halde uyandım sabah,ama enerjiktim öylede bi çelişki var:D mutluluk güç veriyo hatta karın doyuruyodu kesinlikle:D pek bisiy yiyemedim ailecek atladık arabaya,bizim ailenin en cok sevdiğim özelliklerinden biridir bu.erkenden hep birlkte neşeli neşeli yola çıkarız:) 'kızımız üniversteli mi oluyomus,mühendis mi oluyomuşş ' diyerek bitirdik yolu nerdeyse,ben bu cümleleri duyarken arabanın arka koltuğunda oturmuyodum,şımarıklığın zirvesinde oturyodum yemin ederm:D okula son 10 dk falan vardı,telefonumdan o sıralar cok sevdiğim şarkıyı açtım,hafif bi müzik...böyle dudağımda aptal bi sırıtış:) üstümde -ben gıda mühendisiyim- dercesine koca bi kek fotoğrafı olan renk cümbüşü tshirtüm veee okulun yeşil tabelasını gectik:) tabelasından daha yeşil olan orman yolundaydık,çam ağaçları ve palmiyeler..:) daha öncede gelmiştim buraya,ama şimdi bu üniverstenin öğrencisi olarak geliyodum,daha değişik bi duyguydu,hiçbizaman okuduğum okulları sewmezdim , bu seferse okadar cok benimsedimki anlatamam:) arabadan indik,kayıt binasını bulup sıra aldık,heryer okadar kalabalıktıki .. benim sırama biraz daha vakit vardı.ben gıda mühendisliği binasını görmek istedim. hatta bide kendmle dalga gecercesine dedimki'bi gidip göriyimde beğenirsem kaydolurum :D ' ablamla birlkte binayı bulduk :) önünde yine ağaçlar..içeri girdim,laboratuarlar ,sınıflar:) girer girmez karsımda duran duvarıysa nası betimlesem bilemiyorum,okadar cok gıda çeşiti vardıki,meyveler sebzeler süt ürünleri şaraplar bisürü resim duvara boydan boya cizilmiş,renkler harika:) gördüklerim bana yetti ve kayıt binasına uçtum hemen:D kayıdım oldu bittiiiii..ben bi ohhh çektimkii aklıma acıktığım geldi,sabah bana aclığımı unutturan bişiy vardıya hah iste o hallolunca açlık belirdi birden:D üniverste kazandığım şehir aslında bizim cok sık geldiğimiz bi şehir,buyüzden yemek yediğimiz mekanlar bile bellidir burda:) hemen hep gittiğimiz o güzeel restorana gittik:) burdaki aşcılar işi biliyo bayılırım yemeklerine ve artık bende işi öğrencem kim bilir belkide mühendis olunca mutfaklarını kontrole giderim:) hep birlkte biraz sohbet biraz şımartıcı şeyler ve sevgi sözcükleri eşliğinde yemeğimizi yedik:) canım ailemin 2.kızlarıda mühendis oluyo,sanırım onları mutlu etmenin yolunu biliyomusum:) hep beni isteğim doğrultusunda desteklediler bende onların benden beklediğini ve benim kendimden beklediğimi tam anlamıyla verdim. bukadar felsefeden sonra şimdi sanmayınki eve dönüş zamanı dicemmmm..güzel bi yurt bulma zamanııııı:) karnımız doyduğuna göre tek tek bütün yurtları gezmeye başlayalım dedik we startı werdik :) en zor iş bu sanırım, yurdun mevkisi,odanın genişliği,yatacağım yatağın yeri,dolabın büyüklüğü,yemekhanin temizliği,e bide yöneyimdeki insanların sıcaklığı..:) hepsi okadar önemliki, neyseki sonunda ben rahat edebilceğim o yeri bulmustum,harika bi rezidans isteklerimi karşılıyo bence:) şimdi eve dönüş vakti. okadar yorulmusum ki yattığım zaman anladım,we düşünerek uyuyakaldım..ailem,okul,yeni hayat,üniversiteli olmak.. herşey çok güzel ben mutluyum :)
6 Eylül 2011 Salı
cam bardaktan koca bi yudum :))
geçenlerde kola içmek için bardak alıcaktım,dolabı açtım gözüm kupama takıldı..ama elim dışı görünen cam bi bardağa gitti,cam bardağı tercih etmiş olmam garibime gtti biraz düşündüm haziran ayından beri nedense kupa değilde cam bardağı daha çok tercih eder hale gelmiştim,kahweyi bile cam fincanda içer olmuştum. bunu yeni farkediyo olmam bilinçaltımın seçimlerini tek yönlü yapması sanırım bişiylerin sonucu olmalıydı,çünkü ben normalde su dışında herhangi bişiy içerken kupayı tercih edenlerdendim..1 sene öncesine kadar yani..sonra anladım şu 1 seneyi yurtta geçirmştim,orda herkes kendi bardağını kullanır,bende oraya en sewdiğim kupamı götürmüştüm,dışında zeytinle limon wardı:)) hepiniz bilirsiniz bu 2 karakteri:)) ben bayılırım onların kocaman sarı we siyah kafalarına :D herşeyi o kupada içtim 1 sene boyunca,düşünsenize kahwaltıda çay dolduruyosunuz,çayın demlimi açıkmı olduğunu içene kadar anlamazsınız,çünkü dıstan bakınca belli olmaz,cam olmadığı için..içiğimde acıysaaa...gidip birazını dökerim üstüne su eklerim tekrar denerim içmeyi..bu çok olduğu için artık cay yerine seftalili meywe suyunu tercih etmiştim hatta:)) simdi ewde cam bardağımı alıyorum,suda içsem içtikçe azaldığını görüyorum:) bu beni mutlu ediyo:)) yada cayımın rengini görüyorum içmeden biliyorum açıkmı demlimi:)) mutlu olmadıklarını söyleyen insanlara tawsiye biraz yurtta kalın:) ozaman size cam bardakta bişiy içmek bile mutluluk werir..işte böyle:))
13 Ağustos 2011 Cumartesi
iyiki warsın :)
2 sene önce son dklarında birlikte kutlamıstık doğum gününü..busefer yanında olmadığım için kendimi affettrmek istedim ilk dklarında kutlayarak:) 7 sene hiç görmediğim ama sewdiğim baska bi arkadasım daha yok benim,görüştüğümüzdede samimiyetimizden bişe kaybetmediğimi anladığım bi tanıdığım daha olmadı:) biliyomusun ben sana iyiki doğdun dersem.. bunu bi çok şey için derim..hiçbilmedğin bi şehirde 2 gün kaldığın için,ayaklarımız nereye hangi sokağa bizi götürürse kaybolsakta umrunda olmadığı için,bi ewi sahiplenipte bu bizim dediğin için,pizzayı yiyemediğin benim zorla yedirdiğim için,ketçapla mayonezin aşkına inandığın için,bi arkadasımla tartıssam hep beni haklı bulduğun için,yanında rahatça ağlayabildiğim için,telefon şakalarınla ödümü koparttığın için:)) sana içimi rahatça dökebildiğim için..İYİKİ DOĞDUN DOA CAN IM:)) bu pastayı seçmiştik senle,yiyemesekte bi doğum günü pastan war :) benimse bugün doğan canım arkadasım war:)) mutlu yıllar..
5 Ağustos 2011 Cuma
1 porsiyondan fazlası (!)
1 porsiyondan fazlası,proporsiyonunu bozar dikkat et(!) hayatını küçük lokmalar alarak geçir,mideni küçült,aaman 1 gram fazlan olmasın,bak sonra pantolonunun düğmesini wuramazsın,selülitlerden şort giyemezsin,bütün yaz öööyle oranı buranı saklarsın,dinle beni diye boşuna mı diyorum işteeee:) tam bi kabusss,diken üstünde yemek yemeyi sewenler yukardaki cümleleri okuyup blogtan çıkış yapabilirler.çünkü şimdiki mewzu bahsimiz(hawalı durdu be!) benim gibi yemeğe,pastaya,tatlıya,selülitin dostu kolaya düşkün olanları ilgilendirir:) öncelikle şunu söylemek istiyorum;çok yemek suç değildir:D eğer ana yemekten sonra doyduğunuzu bildiğiniz halde biraz daha yiyebilecek cesaretiniz warsa,sonraaa..üstüne taze demlenmiş çayın yanına kocaa bi dilim yaş pasta we poğaçayı gözünüzü kırpmadan mideye indirebiliyosanız,büyük ihtimalle ruh ikizi falanız :))) hayatıma giren insanların kalıcı olmaması bi yana,hayatıma giren hertürlü yenilebilir şeyin dilimde tadının kalıcı olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim! bi kız olarak bunları söylüyo olmam hem cinslerime garip gelmiş olabilir.neden mi??çünkü geneldee kız milletinin büyüük bir bölümü kuş kadar yer.kibarlık falan sanar bunu.iki lokma alır,sonra hemen kaşığı çatalı bırakır "çok oldu bu", "yiyemicem gerçekten", "tabağı doldurmuşsunuz"...gibi cümleler kurar.halbuki o anda masadaki herkes bi sussa "gurr.." diye bi ses duyucağımıza eminim,tabiki bizim kuş mideli kızdan gelir bu gurultu:) birinin ona,bu yaptığıyla aptal,masadakilerin susmamasıyla şanslı olduğunu kanıtladığını söylemesi gerek artık.herneyse:dünyada okadar çok tat warki sırf form uğruna bu tatları denemeden ölmek istemeyenlerdenim ben:) bence yemeyi fazla kaçırıyosak biraz fazla hareketli yaşarız böylece sağlık problemlerimizde çözülür:) biliyomusunuz o muhtesem ıslak kekin..elmalı pastaların,kurabiyelerin..dilin papillalarında bıraktığı tadı hiçbişiye değişmem açıkcası:) " yemek yapmak sanattır." cümlesindeki yapan,tanıdığım en iyi aşçı:annemdir kuşkusuz ; ama eğer o cümle " yemek yemek sanattır" olsaydı burdaki yemek eyleminin hakkını en iyi weren ben olurdum mutlaka :))))
2 Ağustos 2011 Salı
düşüncelerim darmadağınık,okadar fenaki..emin ol senin odandan daha berbat,,,bakma öyle ciddiyim ben.ne demek olduğunu anlatamıcak kadar cümlelerim karışık olabilir ama sen anlarsın beni.sussam bile anlardın yani.aslında hiçte denemedim bunu dimi?hep konuşup ağrıttım başını:) napim..benim olayımda buydu işte,sen dinlerdin yaa..ben emindim,ağzıma ne gelirse anlatıp ya ağlar ya gülerdim.sonu hep aynıydı,ben seni hiç tanımamıştım(sustuğun için) ,sen beni benden çok tanımıştın(ağzımdan çıkanı kulağım duymazdı bazen..ama sen her kelimeyi duyardın..),şimdi yapıcak daha iyi bişiyim yok,yazıp yazıp okuyorum kendi kendime.sen yokulduğundan beri,ne çekilmez biri olduğumu anladım..sonu hep aynıydı bütün masalların ama..bu sefer değil..mutlu bi hayat yerine kocaman bi ruh bıraktın
Kaydol:
Yorumlar (Atom)
